امیران  دیار کهن

صد سالگی اطاق های لاکچری

روزی روزگاری اتاق‌های «سفیدکاری‌شده» در امیران حکم عمارت های لاکچری امروزی را داشتند شاید ابتدا تک وتوک اتاقی بود که در این دیار با این سبکِ تازه وبدیع آراسته شد. وبه اصطلاح امروزی ها سفیدکاری شد گرچه بعدها این شیوه‌ی معماری در بسیاری از خانه‌ها رواج یافت، اما این اتاق مهمانخانه، برای خودش شکوه و سادگی دل‌انگیزی داشت.

آن زمان هنوز خبری از کمد دیواری نبود و البته نبودنش هم چندان محسوس نمی‌نمود. طاقچه‌هایی که در کنار هم، موزون و مرتب چیده می‌شدند، نقش همان کمدهای امروزی را به بهترین شکل ایفا می‌کردند. کمی بالاتر، کنار سپر اتاق، رف‌هایی قرار داشت که چه زیبا و باوقار، جایگاهی برای نگهداری اشیای ریز و درشت بودند؛ گنجینه‌ای کوچک اما بس کارآمد. گاها نقش موزه کوچک را ایفا مینمودند

اتاق، دو درب داشت : یکی رو به خانه و دیگری رو به باغچه. پنجره‌ها نیز دیدنی بودند؛ با شیشه‌های رنگارنگی که در کنار هم می‌درخشیدند و به نمای عمارت مهمانخانه جلوه‌ای خاص می‌بخشیدند؛ جلوه‌ای که هنوز هم خاطره‌اش در ذهن‌ها زنده است. باغ انارین روبروی درب اطاق نیز منظره خاص خودش را داشت

فصل انار هم قصه خاص خودش را داشت انارهای مَلس امیران که از درب وپنجره اطاق گاها سرک می‌کشیدند وزیبایی خاص را به محیط پیرامونی القا می‌کردند.

خانه‌های قدیمی به‌جامانده از نسل پیش، اکنون آرام‌آرام به مرز صدسالگی نزدیک می‌شوند. اگر عمرمان یاری کند و این عمارت‌ها گرفتار حوادث و بی‌مهری روزگار نشوند، جشن صدسالگی‌شان را نیز خواهیم دید… گرچه یکی‌دو تا از همان اتاق‌های نسل قبل، دیگر در میان ما نیستند.

۳۰ آبان یکهزار چهارصد وچهار مزرعه. انبارالوم

اوقات شرعی